لا‌مه فرزانه‚ آیة‌اللّه سید مرتضی عسکری قدس‌سره در طول عمر با برکت خود علا‌وه بر تا›لیف آثار گران‌سنگ و تا›سیس مراکز علمی - آموزشی‚ در مناظراتی سودمند با علمای ادیان و مذاهب‚ حقّانیت مکتب اهل‌بیت علیهم‌السلا‌م را با بیانی لیّن و در عین حال مستدل و منطقی‚ به اثبات رسانید. آن‌چه در پی می‌آید‚ گزیده‌ای از دو مناظره آن علا‌مه فقید با مستبصر مصری و تنی چند از علمای اهل سنت است که طی شماره‌های 89‚ 119 و 120 افق حوزه منتشر گردیده و در آستانه اربعین ارتحال ایشان تقدیم حوزویان ارجمند می‌گردد.

علامه سید مرتضی عسکری در سال 1293 شمسی در سامراء در خاندان علم و دانش پرور عریقی متولد شد. پدر بزرگوار ایشان، آیت الله سید محمد حسینی معروف به شیخ الاسلام فرزند آیت الله سید اسماعیل شیخ الاسلام و داماد آیت الله میر محمد شریف عسکری تهرانی معروف به خاتمة‌المحدثین بود.
ایشان از ده سالگی به حوزه های علوم دینی پای گذاشت، مقدمات و بخش هایی از سطوح را در همان شهر تحصیل کرد و در سال 1310 شمسی در عصر مرجعیت آیت الله العظمی حائری به حوزه علمیه قم مشرف و ادامه دروس سطوح را در محضر بزرگانی همچون آیت الله شیخ محمدحسین شریعتمدار ساوجی و آیت الله سید شهاب الدین مرعشی

دشمنان اسلام از آغاز ظهور این دین مبارک، از توطئه های زیادی برای نابودی این دین مدد جستند و بعضی از این توطئه ها، در حول حضرت حضرت محمد صلی الله علیه و آله وسلم بود، تا بتوانند با زیر سوال بردن شخصیت نورانی ایشان اسلام را نابود کنند. یکی از این توطئه ها ترور شخصیت خانوادگی حضرت رسول علیه و آله السلام می باشد.

از راههایى که مى‏توان نسبت‏به تحولات سیاسى - اجتماعى گذشته شناخت‏بهترى به دست آورد مرور بر زندگى، فعالیت و اندیشه شخصیتهاى برجسته‏اى است که در آن تحولات نقش ایفا کرده‏اند، علاوه بر این که ضریب ...

بیش‏تر ایرانیانى که از تاریخ خودآگاهى دارند محمدباقر مجلسى رادانشمندى بزرگ و مؤلفى پرکار مى‏دانند که علاوه بر خدمات‏شایسته علمى خود، با فعالیت‏هاى سیاسى نیز کوشش کرد ازانحطاط مملکت جلوگیرى کند. از سوى دیگر اکثر قریب به اتفاق همه نویسندگان غربى که‏درباره تاریخ دوره صفویه قلم‏فرسایى کرده‏اند علامه را شخصیتى‏شوم معرفى نموده‏اند که با دخالت‏هاى ناروا در امور سیاسى واجتماعى و زجر و تعقیب صوفیه و اقلیت‏هاى دینى، یکى از مسببان‏انقراض و سقوط دولت صفوى به شمار مى‏آید. تنها فضیلتى که‏براى او قایل‏اند این است که با تالیف کتاب‏هاى فارسى، عقاید شیعه‏را بیش از پیش بین مردم ایران رواج داد. باید پرسید این تفاوت عظیم بین ارزیابى دانشمندان ذى‏صلاح‏ایرانى و مستشرقان و آن عده از ایرانیان که تحت تاثیر آنان قرارگرفته‏اند از کجا سرچشمه مى‏گیرد؟

یاد و نام‌ و راه‌ متفکر مبدع‌ و اندیشمند عارف، فیلسوف‌ فقیه‌ استاد علامه‌ آیة‌ا شهید مطهری‌ را گرامی‌ می‌داریم. مردی‌ که‌ به‌راستی‌ از شخصیت‌های‌ علمی‌ برجسته‌ و از بزرگ‌ترین‌ احیاگران‌ اندیشه‌ دینی‌ - ملی‌ در عصر ما بود.
مباحث‌ و محورهای‌ بسیاری‌ ذیل‌ عنوان‌ احیاگری‌ دینی‌ مطرح‌ است‌ که‌ به‌ خاطر ضیق‌ مجال، تنها فهرست‌ اجمالی‌ برخی‌ از آن‌ها و «چیستی‌ احیأ دین» را از منظر استاد شهید بررسی‌ می‌کنیم.

در دوره‌های‌ اخیر، جامعة‌ ما از دیدگاه‌ روان‌شناختی‌ و جامعه‌شناختی‌ با آسیب‌ بیش‌ و کم‌ شگفت‌آوری‌ روبه‌رو شده‌ است‌ و آن‌ بی‌اعتنایی‌ و در بسیاری‌ از اوقات‌ فراموشکاری‌ در خصوص‌ ارزشهای‌ انسانی‌ اشخاص‌ و زحمات‌ و خدمات‌ آنها به‌ اسلام‌ و جامعة‌ اسلامی‌ و ایران‌ و جامعة‌ ایرانی‌ است. نه‌ تنها دانشمندان‌ و بزرگان‌ گذشته‌ را کمتر می‌شناسیم‌ و یا اصلاً‌ نمی‌شناسیم‌ بلکه‌ جوانان‌ و نوجوانان‌ ما بزرگان‌ سده‌های‌ اخیر جامعة‌ بزرگ‌ جهان‌ اسلام‌ و جامعة‌ ایران‌ را هم‌ بخوبی‌ و بدرستی‌ نمی‌شناسند و از حال‌ و روزگار و مآثر و آثار آنها بی‌اطلاع‌ و یا کم‌اطلاعند، اما در مقابل، هم‌ بزرگان‌ و دانشمندان‌ و دانشمندنمایان‌ غربی‌ و هم‌ هنرمندان‌ و مقلدان‌ و دلقکان‌ هنری‌ بیشتر و بهتر نزد آنها شناخته‌ شده‌اند، علت‌ چیست؟

مطلب‌ زیر، متن‌ سخنرانی‌ جناب‌ آقای‌ رشاد، در مراسم‌ بزرگداشت‌ ارتحال‌ استاد علامه‌ محمدتقی‌ جعفری‌ - قدس‌ سره‌ - است‌ که‌ در تاریخ‌ 30/8/1377، از سوی‌ رهبر معظم‌ انقلاب‌ اسلامی، در مدرسة‌ عالی‌ شهید مطهری‌ برپا گردیده‌ بود. اینک‌ به‌ مناسبت‌ تقارن‌ زمان‌ انتشار این‌ شمارة‌ قبسات‌ با نخستین‌ سالگشت‌ ارتحال‌ آن‌ حکیم‌ فرزانه‌ به‌عنوان‌ تجدید خاطره‌ گرامی‌ استاد، تقدیم‌ خوانندگان‌ ارجمند می‌شود.

در قرآن‌ کریم‌ متجاوز از هزار مرتبه‌ از علم‌ و عالم‌ و دانایان‌ سخن‌ گفته‌ شده‌ است، تا حدی‌ که‌ در آیة‌ 79 سورة‌ آل‌عمران‌ مقام‌ علمای‌ حقیقی‌ را با صفت‌ «الهی‌ بودن» (ربانیین) می‌ستاید و می‌فرماید: «ولکن‌ کونوا ربانیین‌ بما کنتم‌ تعلمون‌ الکتاب‌ و بما کنتم‌ تدرسون». در لسان‌ حدیث‌ و سخن‌ شریف‌ (ائمة‌ هدی(ع) نیز آنچه‌ در مورد فضیلت‌ علم‌ و علمای‌ الهی‌ گفته‌ شده‌ است‌ قابل‌ احصا نیست، به‌نحوی‌ که‌ از زبان‌ رسول‌ خدا(ص) می‌شنویم‌ که: «اذا مات‌ العالم‌ سلم‌ فی‌ الاسلام‌ ثلمة‌ لایسدها شیئی.» یعنی‌ اینکه‌ وقتی عالمی‌ از امت‌ اسلام‌ فوت‌ می‌شود، ثلمه‌ و مصیبتی‌ آن‌چنان‌ سنگین‌ بر اسلام‌ وارد می‌گردد که‌ هیچ‌چیز با آن‌ برابری‌ نمی‌کند. استاد علامه، فیلسوف‌ بزرگوار، روحانی‌ وارسته، فقیه‌ اهل‌ بیت، متفکر ارزشمند حضرت‌ آیت‌الله‌ محمدتقی‌ جعفری‌ (اعلی‌ا مقامه)، چنین انسان‌ عالمی‌ بود.

در مصاحبه‌ای‌ که‌ پیش‌رو دارید ضمن‌ طرح‌ سئوالاتی‌ از آیة‌الله‌ سیدمحمد خامنه‌ای‌ ریاست‌ کنگره‌ ملاصدرا(ره) از چگونگی‌ شکل‌گیری‌ ستاد برگزاری‌ کنگره‌ و روند انجام‌ امور و چگونگی‌ برگزاری‌ کنگره‌ سئوالاتی‌ شد، که‌ حاصل‌ گفتگو را ضمن‌ تشکر از ایشان‌ به‌ خاطر وقتی‌ که‌ در اختیار قبسات‌ گذاشتند به‌ نظر شما می‌رسد.