قدرت، ثروت، طبیعت و شهوت، هیچیک ذاتاً فاسد و پلید نیستند بلکه برخورد شیطانی ما با آنهاست که منشاء فساد در انسان و جهان میشود و هر فسادی در جهان، نه کار خداوند بلکه دستاورد انسان هایی بیتقوی است. اومانیزم اسلام، ریشه در آسمان و شریعت الاهی دارد و در تقابل با خداوند، معنی نمیشود. مذهب، راه رشد انسانیت است نه نفی انسانیت. بنابراین اومانیزم اسلامی، با نفی ماتریالیزم، شروع میشود. گناه اولیه نیز، به مفهوم آن نیست که انسانها همه ...

بى گمان آشنایى ایرانیان با مدرنیته باعث شد که ما به برخى جهان نگرى هاى سابق خود با دید تردید بنگریم و در اهداف خود بازنگرى کنیم. اما به عقیده من، به هیچ عنوان نمى توان گفت که جامعه ایرانى امروز ما در ابتداى قرن ۲۱ یک جامعه مدرن است. من نشانه هاى مدرنیته را در ایران در هیچ یک از لایه ها و ساختارهاى جامعه نمى بینم، نه در دانشگاه ، نه در سیاست، نه در اقتصاد و نه در میان توده مردم. اما شاید بپرسید که از تکنولوژى و فناورى استفاده مى کنیم و جامعه اى صنعتى داریم پس چطور هنوز مدرن ...

براى شناخت بهتر موضوع، از منظر دین به طبیعت نگاه مى کنیم تا دریابیم بشر غربى، چقدر از حقیقت فاصله گرفته است. در اندیشه دینى، طبیعت چیزى تهى از معنا نیست، بلکه کتابى سرشار از رموز الهى است. این کتاب اگرچه بستر زندگى این دنیایى بشر را در برمى گیرد، ولى سرشار از نشانه هایى است که براى سالک الى اللَّه ضرورى مى نماید. انسان دینى، اگرچه براى شناخت طبیعت وارد عالم کثرت ها و حجاب هاى مادى مى شود، ولى به یارى همان بعد متافیزیکى و نظم الهى طبیعت و نیز اندیشه پربار دینى، بار دیگر از عالم کثرت ها به وحدت بازمى گردد و چنین است که طبیعت نشانه اى از خدا مى شود و تمدن غرب با حذف همین قسمت دوم بود که زمینه را براى حضور خویش...

هر جامعه اى برهویت و شناس نامهء فرهنگى خویش تاکیددارد و مى کوشد که با تمام قدرت و غرورملى، مشخصه هاى چنین هویتى را زنده نگه دارد و از آن دفاع کند. باید محتوا و چهارچوب فرهنگى جوامع، عوامل و موانع توسعه را شناخت و منطبق با شرائط ویژهء فرهنگ جوامع، الگو و نسخه اى ترتیب داد و در این حالت است که توسعه در چهارچوب هویت فرهنگى معنا پیدا مى کند.
جامعه، محتاج برنامه و ترتیب است و براى دست یابى به انسجام درونى باید روى اعضاى آن کارشود. انسان باید ارزش پیداکند و تربیت او مبناى توسعه قرارگیرد.
سرمایه هاى یک جامعه منحصر ...

عنوان «غرب و آخرالزمان» بلافاصله دو موضوع مرتبط اما مجزا را متبادر به ذهن می‌سازد و این سؤال را در ذهن شنونده ایجاد می‌کند که منظور گوینده کدام یک از این دو موضوع است و یا این مقاله کدامین موضوع را مورد بررسی و مطالعه قرار داده است؛ اول، مفهوم و مصداق آخرالزمان در فرهنگ و ادب غربی (غرب مسیحی) و دوم، رویکرد غرب ...

موضوع و عنوان بحث ، ناظر به توسعه جهانى مدرنیته و همراه با آن، رشد و توسعه سکولاریزاسیون غرب مى‏باشد. این نوشتار در صدد ارائه این مطلب است که مدرنیته براى این امر، از ابزار و بسترهایى که به سکولاریزاسیون ختم مى‏شود بهره جسته و حرکت مى‏کند. و سکولاریزاسیون نیز به لحاظ خاستگاه، پدیده‏اى غربى است که مهندسین اجتماعى در صدد ترویج و توسعه آن مى‏باشند. از این رو، ما در اینجا این مهندسى اجتماعى را از منظر تغییر و تحولات تکنولوژى و سلطه آن مورد توجه قرار داده و در عین حال، روند جهانى گرایى آن را نیز از این چشم‏انداز مورد دقت قرار ...

گستره و تسلط فرهنگ و تمدن غرب بر مشرق زمین و انفعال و تاثیرپذیرى برخى از مشرق زمینیان، بحث و کاوش در این باره را ضرورى مى‏سازد . به علاوه نسبت میان فرهنگ اسلامى و فرهنگ مدرن و سازگارى یا تضاد و ناسازگارى میان آن دو، شناخت مؤلفه‏هاى جهان‏بینى مدرن را براى مسلمانان ...

رشد علوم تجربى در غرب این باور را به وجود آورد که تمام معارف و روشهاى تحصیل آن باید محدود به معارف و روشهاى علوم تجربى شود که از آن به علم زدگى یا علم باورى تعبیر مى‏شود. از آثار این باور اعتقاد به تغییر مداوم در تمام دانشها است که از نظر این مقاله با نگرش دین در تعارض مى‏باشد; زیرا دین امور تغییرناپذیر و ثابتى را به رسمیت‏شناخته و معتقد است که انسان نیز قدرت ...

بنیادگرایى یعنى بازگشت به بنیادهاى مذهبى و نفى تاریخ جهان اسلام به مثابه تاریخ اسلام. اندیشه‏هاى اسلامى در مواجهه با شکست سنت، در دو مسیر مهم حرکت مى‏کنند. اندیشمندان اسلامى تاریخ اسلام را از متون اسلامى جدا مى‏کنند. به عبارت دیگر، معتقدند نوعى انحراف بزرگ از اسلام به وجود آمده است و براى فهم صحیح از اسلام نیز به جاى رجوع به دانش سنتى، باید به نصوص قرآنى و مذهبى رجوع شود.

سیر تحولات اندیشه غرب و خصوصاً تفاوت‏هاى دوره مدرنیته و پست مدرنیسم در این نوشتار مورد اشاره قرار گرفته است. از جمله ویژگى‏هاى دوره مدرن مالکیت خصوصى، عقل‏گرایى، علم‏گرایى، مادى‏گرایى و خصوصاً باور به وجود قوانین ثابت در طبیعت است و ویژگى اساسى دوره پست مدرن عدم ثبات است دنیا در عصر پست مدرن به مثابه مجموعه‏اى از الگوهاى دائماً در حال تغییر نگریسته مى‏شود.