یک شبهه قرانی عجیب
تقریبا اکثر مفسران و دانشمندان اسلامی قبول دارند که کیفیت ایات قرانی از نظر بلاغت و معانی و شیوایی در یک سطح نیست و مثلا بعضی از سوره ها از از بعضی از سوره ها و بعضی از ایه ها از بعضی از ایه ها زیباتر سروده شده است!!!! شخصا وقتی بعضی از تفاسیر قران را میخواندم به کرات دیدم که بعضی از مفسرین قران نوشته اند که مثلا فلان سوره از نظر بلاغت و شیوایی بسیار عالیست یا مثلا فلان ایه بسیار زیباست. خوب وقتی این مفسرین اشاره میکنند که مثلا فلان سوره بسیار زیباست مثلما نوعی برتری به این سوره نسبت به سورهای دیگر میدهند. دقیقا مثل دانش اموزان یک کلاس که وقتی اشاره میشود که فلان دانش اموز بسیار باهوش است این نشانگر ان است که مثلما در کلاس دانش اموزانی هستند که از نظر هوشی در سظح این دانش اموز نیستند که به این دانش اموز اشاره شده است. به هرصورت این امر بدهی است که کیفیت ایات و سورهای قران با یک دیگر متفاوت است.
حال شما تصور کنید که مشغول خواندن دیوان اشعار یک شاعر هستید و متوجه میشوید که بعضی از اشعار بهتر از دیگر اشعار سروده شده است. مثلما این امر را اینگونه توجیه میکنید که شاعر در این اشعار نتوانسته است به خوبی از بیشترین مقدار ذوق و استعداد ادبی خود استفاده کند یا مثلا در فلان شعر ذوق بیشتری را به کار برده است.
خوب اکنون سوالی که پیش میاد این است که چرا باید کیفیت همه سورهای قران از هر نظر چه از نظر معانی و بلاغت و شیوایی و... در بالاترین سطح ممکن نباشد؟ چرا باید بعضی از ایات به گونه ای زیباتر باشند که مثلا مورد تحسین باشند و بعضی در حد انها نباشند؟ اصولا اگر قران را خدا نازل کرده است چرا این خصوصیت اثار بشری که بعضی از ان از بعضی دیگر برتر است در قران نیز وجود دارد؟
به هر صورت خدا یا میتوانسته است همه ایات قران را در بهترین کیفیت ممکن از هر لحاظ از قبیل بلاغت و شیوایی و بار معانی و... نازل کند یا نمیتوانسته است. اگر نمیتوانسته است که دیگر اسم این موجود خدا نمیتواند باشد. و اگر میتوانسته است ولی نخواسته است در این صورت خدا خسیس است.

