نقد دوست عزیزمان را دیدم
به نظر من هم لوث کردن استخاره و تبدیل قرآن یا هر وسیله استخاره به ابزاری برای دو دلی اهانت به مقدسات است و صد البته که استخاره برای خود زمان و شرایطی دارد.
مهمترین شرایط استخاره اینست که پس از بررسی و فکر کامل و همه جانبه باشد و نه اینکه به محض روبرو شدن با هر مساله ای شروع به استخاره نمود
از سوی دیگر باید با مشورت با اهل فن مسائل خود را حل نماییم و اگر در این صورت نیز راه حل مناسبی بدست نیاوردیم ، به راه حل دیگر پناه ببریم

در ضمن استخاره به نحوی که دوستمان در مورد ازدواج گفتند، درست بنظر نمی رسد. و اصولا سوء استفاده و کج فهمی دو آفتی است که برخی متدینان بدان مبتلا می گردنند.

با تشکر از دوست عزیزی که نظر خود را ارائه فرمودند به نظر میرسد به لحاظ شیوع فراوانی که استخاره بین متدینین پیدا کرده باز هم باید آنرا بجای خود نیکو بدانیم ولی واقعا جای استخاره کجاست؟ منظور همین استخاره مصطلح بین متقدسین است. در حالی که خدای متعال وحی را منقطع کرده و بندگانش را به تفکر و تعقل و بحث و تبادل نظر و مشورت با افراد کاردان و کارشناس و فقیه دعوت نموده و از همه مهمتر از آنها خواسته که مسؤولیت اعمال خود را به عهده گرفته و همچون ابلیس مأیوس از رحمت خدا کارهای اشتباهشان را به خدا نسبت ندهند، دیگر چه جایی برای این نوع استخاره ها باقی میماند. درست است قرآن همچون خدای متعال کریم است اما در همین قرآن آیاتی نداریم که میفرماید (یضل به کثیرا) و (نستدرجهم) آیا آیاتی نداریم که میفرماید ( و انکحو الایامی...) آیا اگر واقعا کسی به قرآن ایمان داشته باشد
باید به آن عمل کند یا به آن استخاره بگیرد؟ آیا آیاتی که در سر صفحه قرآن وارد نشده اند از آیات الهی شمرده نمیشوند؟ و هزاران آیای دیگر

http://www.rahpouyan.com/forum/topic.asp?TOPIC_ID=7217