چرا امام حسین (ع) با علم کامل به نتیجه کار به حرکت خود ادامه دارند؟

هنگامیکه امام حسین علیه السلام تصمیم قیام برعلیه یزید وحکومت جابرانه او گرفتند افراد مصلحت اندیش زبان به اندز گشوده وگفتند :‌این عمل شما خطرناک است وممکن است در این راه جان عزیز خود را از دست بدهید بنابراین مصلحت نیست که شمابه چنین کاری دست بزنید ، امام در جواب ایشان استناد کردند به رویایی ( که برای امام درحکم یک وحی قطعی است ) که شهود کرده بودند و فرمودند : د رعالم رؤیا جدم به من فرموده است : ان الله شاء ان یراک قتیلا یعنی خداوند اراده کرده دوست دارد که تورا کشته ببیند . استاد مطهری ( ره ) درتوضیح واژه اراده که در روایت آمده می فرمایند : کلمه مشیت خدایا اراده خدا که در قرآن نیز به کار رفته دردو مورد به کار می رود که یکی را اصطلا حاً اراده تکوینی و دیگری را اراده تشریفی میگویند . اراده تکوین یعنی قضا و قدر الهی که اگر چیزی قضا و قدر الهی به آن تعلق گرفت معنایش این است که د رمقابل قضا و قدر ( تکوینی ) دیگر کاری نمی شود کرد . معنای اراده تشریفی این است که خدا اینطور راضی است ، خدا اینچنین می خواهد مثلاً اگر در مورد روزه می فرماید : یرید اله بکم الیسر و لا یریدبکم العسر ( 2) ویا درمورد دیگری که ظاهراً زکات است می فرماید « یرید لیطهر کم » ( 3 ) مقصود این است که خدا اینچنین دستوری داده است اینطور می خواهد یعنی رضای حق در اینست و مصلحت است و رضای حق همیشه در مصلحت است و مصلحت یعنی آن جهت کمال فرد و بشریت . دوست عزیزم با توجه به مطالبی که به عرضتان رسید معلوم می شود که مسئله کشته شدن ایشان نیز مسئله کشته شدن را نفی نکردند اما فرمودند مصلحت و رضای حق درکشته شدن من است بنابراین ایشان می دانستند که در این قیام کشته خواهند شد اما لازمه آن آگاهی این نیست که امام حسین ( ع ) با دست خود ، خود را به کشته شدن ( خودکشی ) و هلاکت داده اند زیرا همانطور که قبلاً هم اشاره شد د رریختن خون امام مصلحتی عظیم بود که جز با ریختن خون ایشان این مصلحت که کمال فرد و بشریت در آن است تحقق نمی یافت( 4 ) چرا که خون ایشان نه تنها در آن زمان باعث بیداری و آگاهی مردم شد بلکه در دورانها و زمانهای بعد نیز حیات اسلام به آن وابسته است چا که امام و یاران باوفایشان در این قیام دین را با همه جنبه هایش به نمایش گذاشتند وبا یادآوری آن د رهر سال برنامه و آرمان اسلام که یکی از بزرگترین آنها عزت مسلمانان و زیر باررفتن ظلم است تکرارو تکرار می شود و این تکرار سبب پایه دین می گردد . بناراین عمل امام حسین ( ع ) از نوع خودکشی و هلاکت که مورد نهی و عقل وشرع است نمی باشد چرا که خودکشی که آن را مذموم می دانند از شخصی بدون هدف وشکست خورده و مأیوس از زندگی سرمی زند و شخص با این عمل خود تمام قوا و استعداد هایی که می توانست از آن بهره فراوان ببرد را نابود می کند بدون آنکه کمترین تأثیر مثبتی برای فرد یا اجتماع داشته باشد بلکه بر عکس موجب اضطراب و ناراحتی خانواده و اطرافیان را فراهم می کند و در همین رابطه است که قرآن کریم می فرماید : ولا تلقو ا باید یکم الی التهلکه 5 یعنی با دست های خود . خود را به هلاکت نرسانید . البته قرآن کریم نه تنها انسانها را از به هلاکت انداختن خود نهی می فرماید بلکه دستوراتی جهت حفظ سلامتی و تقویت جسم و جان ارائه می دهد اما همین قرآن در جائیکه مسئله ای بزرگتر از حفظ جان فرد مطرح می شود و اصل اسلام وحکومت اسلامی که مایه حیات انسان است به به خطر می افتد دفاع از آن را تا سر حد جان از بزرگترین تکالیف شرعی میداند و دستور جهاد می دهد . « وقاتلوهم حتی لا تکون فتنه ویکون الدین لله » 6 یعنی با آنها پیکار کنید تا دیگر فتنه ای باقی نماند و دین مخصوص خدا گردد وپاداش کسانی را که در این پیکار مقدس کشته می شوند را بسیار عظیم دانسته و می فرماید : ولا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتاً بل احیاء عند ربهم یرزقون فرحین بما آتیهم اله من فضله . یعنی گمان نکنید کسانیکه درراه خدا و هدف الهی بر پای دین و قانون خدا و اجرای عدالت 000 کشته می شوند بهره ای از زندگی ندارند بلکه ایشان زنده اند و در نزد خداوند از حیات بالا تری برخوردارند وشادمان از عطاهای پروردگار خویشند . و اصولاً افرادی که نه به خاطر منافع شخصی بلکه درراه اهداف انسانی و الهی اجرای عدالت رفع تبعیض و ظلم ونابسامانیهای مردم قیام کرده و در این راه جان عزیز خود را از دست می دهند نه تنها مورد شماتت عقل و منطق قرار نمی گیرند بلکه قداست یافته وبه عنوان سنبل یک انسان بزرگ و شریف مورد احترام و تعظیم مردم قرار می گیرند بنابراین ایشان هم بهره اخروی دارند و هم با فکر و عقیده وایمانی که داشته اند به عنوان مشعل هدایتی در زندگی همه نسلها ظهور وحضور دارند . بنابراین امام حسین ( ع) با اینکه می دانستند دراین قیام خونین به شهادت می رسند اما با آغوش باز از آن استقبال کردند چرا که خون مقدس ایشان باعث زنده شدن اسلام و دین در زمانی که اصل دین مورد تهدید جدی بوده شد . منابع و مأخذ : 1- بحار الانوار ، ج 24 ص 364 2- قرآن کریم سوره مبارکه بقره آیه 1853- قرآن کریم سوره مبارکه مائده آیه 6 4- حماسه حسینی ، شهید مطهری ، ج 1 . ص 398 5- قرآن کریم سوره مبارکه بقره آیه 195 6- قرآن کریم سوره مبارکه بقره آیه 193 7-قرآن کریم سوره مبارکه آل عمران آیه 169