به نظر ما پاسخ بسیار روشن است و نیاز به توضیح ندارد, امّا برای خالی نبودن عریضه به اختصارمعروض می داریم بعد از رحلت نبی گرامی اسلام 7در سقیفهء بنی ساعده , اسلام از مسیر اصلی خود منحرف شد وخلفا و زمام داران غاصب به دل خواه خویش , قوانین آسمانی را تحریف و تغییر داده و حدود الهی را تعطیل نموده یااجرا می کردند. این انحراف در زمان بیست سال زمام داری معاویة بن ابی سفیان به اوج خود رسید. از از طریق زور و زر و تزویر توانست بدعت هایی در دین ایجاد کند و بازار فساد و تباهی راه بیندازد و بهترین وصالح ترین افراد و یاران علی 7را به شهادت برساند و چندین سال در منابر و مجامع امام علی 7را لعن کند و پسرشراب خوار و عیاش و میمون باز خود را ولعهد قرار بدهد! فاجعه این بود که وی همهء کارهای خود را توجیه دینی می کرد و به نام امیرمؤمنان دست به این کارها می زد. مهم تر از همه این که در اثر جو اختناقی که به وجود آورده بود, کسی جرأت ابراز اعتراض نداشت .