logo
    از سایت: درگاه پاسخگویی به مسایل دینی (http://www.porsojoo.info)

آیا محتلم شدن در خواب که در برخی شبها رخ میدهد دلیل بر ضعف تقوی یا اراده یا معنویت یا عدم سرکوب نفس و یا ... است ؟ در صورتیکه میتواند صرفا یک امر طبیعی باشد چه فاصله زمانیهایی برای آن طبیعی؟ کوتاه یا بلند شدن این فاصله زمانی آیا چه دلایلی میتواند داشته باشد؟ (شنیدم که فلان کس هر وقت محتلم میشد گریه کرده و استغفار میکرده)

توسط: modir
تاریخ: 25/9/1385

در این باره موقعیت سن، رژیم غذایی، صحنه های روز، شرایط روحی و تفاوت مزاج افراد می تواند از فاکتورهای متغییری باشد که موجب جنابت شود.از نظر فقهی آنچه در حالت خواب و بدون اختیار عارض شود، حکم گناه را ندارد و به طور طبیعی در ایام جوانی هفته ای یک یا دو بار اتفاق می افتد.اما از جهت اخلاقی می توان زمینه های بروز این حالت را به حداقل رساند.برای جلوگیری از احتلام بیش از اندازه امور زیر توصیه میگردد:1- شب‏ها دو سه ساعت قبل از خواب چیزی نخورید، حتی مایعات.2- سعی کنید محل خواب شما گرم نباشد و از رو انداز سنگین استفاده نکنید.3- سعی کنید نیمه شب از خواب برخواسته و مثانه خود را تخلیه نمایید.4- به ورزش و کارهایی از قبیل استحمام با آب سرد (در فصول مناسب) که موجب تقویت اراده و اعصاب میشود مداومت کنید.5- از پوشیدن لباس‏های تنگ و چسبنده پرهیز نمایید.7- از دیدن صحنه‏های محرک و ... خودداری کنید.8- سعی کنید که بعد از اذان صبح و قبل از طلوع آفتاب از خواب بیدار شوید.9- سعی کنید با طهارت بخوابید و از اذکار و دعاهایی که برای قبل از خواب و برای جلوگیری از احتلام در مفاتیح ذکر شده نیز استفاده کنید که بیاثر نخواهد بود.به نام خدا با سلاماز زحمت و لطف شما خیلی ممنون هستم. من در سوالی که پرسیده بودم منظورم این نبود که خود مشکلی دارم. من شنیده بودم که یکی از صالحان هر وقت جنب می شده ناراحت شده و استغفار می کرده و ... به من نتوانستم این موضوع را درک کنم با تشکر خدا نگهدارپاسخ: برادر عزیزم از تذکر شما نسبت به موضوع سوال تقدیر و تشکر می کنیم و از سوء تفاهم بروز کرده عذر می خواهیم و امیدواریم مقبول افتد اما در پاسخ به سوال خوبتان توجه شما را به نکات زیر جلب می نمائیم:1. درست است که احتلام در خواب رخ می دهد و انسان خواب مکلف نیست و عملش ارزشمند نمی باشد _همانگونه که اگر در خواب شعرهایی بسراید_ و یا اینکه ظهور آن محصول تغییرات فیزیولوژیکی است و در اختیار آدمی نمی باشد ولی وجود این عوامل موجب نمی شود که آن را عملی انسانی ندانیم و به شخص مبتلا به این حالت همانند کسی که بی اختیار پلک می زند نگاه کنیم و این عمل را از چارچوبه ی قضاوت اخلاقی خارج بدانیم چرا که مقدمات این عمل در اختیار انسان است و برخی انسان ها هستند که تا ازدواج بسیار کم خروج منی را در خود مشاهده می کنند و در عین حالی که سیستم فیزیولوژیکی آنها سالم می باشد و این ویژگی بخاطر رعایت رژیم غذایی، تصورات و رفتارهای روزانه آنان است که هر چه از عوامل تحریک کننده دورتر باشند احتلام برای آنان کمتر اتفاق می افتد.2. نکته دوم که باید به آن توجه کنیم این است که رخداد این پدیده هرگز به معنای گناهکار بودن آن شخص نیست بگونه ای که در آخرت مواخذه و عقاب شود بلکه مقصود از ارزشی بودن این عمل همانا ارزش اخلاقی و تکاملی آن عمل است. یعنی از نظر اخلاقی و عرفانی یک نوع نقص رفتاری (نه وجودی) تلقی می شود همانگونه که برخی می گویند ما از برهنه شدن اعضای خود در توالت خجالت می کشیم و از فرشتگان ناظر شرمنده هستیم آیا این کلام بی مورد است؟ نه ولی در سطح درک من نیست چون هرگز وجود فرشتگان ناظر را احساس نمی کنم تا شرمسارگردم. شاید این سخن را شنیده باشید که «حسنات الابرار سیئات المقربین» یعنی آنچه برای نیکوکاران عملی زیبا و حسن شمرده می شود برای مقربین الهی گنه شمرده می شود برای ما انسانهای عادی احتلام در خواب از نظر فقهی هیچ گونه گناهی ندارد ولی برای مقربین این عمل گناه اخلاقی است. به جهت اینکه در هر صورت احتلام به طور معمول همراه با ناپاکی جسمی و کدورت روحی است و می توان با مواظبت و ریاضت احتلام را به حداقل رسانید.3. همانطوری که گذشت رسیدن به این مقام و درک این معانی و انسان اینگونه شدن نیازمند ظرفیت های لازم جسمی، روحی، روانی و شناختی است و فراتر از توان افراد مانند من است لذا بر خود سخت نگیرید و خود را سرزنش نکنید و کم تلقی نکنید مهم آن است که هر شخصی به میزان توان و ظرفیت های الهی در اختیار بندگی خداوند را بکند و مدال بندگی را بدست آورد. والا درک انسانها هرگز یکسان نبود. و نسبت به یک میزان مسئولیت داشته باشند در حالی که حتی موقعیت کی نیز متفاوت است.امیدواریم در حد اختصار جوابگوی سوالتان بوده باشیم و در خدمت گزاری خالصانه توفیق یافته باشیم.


آدرس:
http://www.porsojoo.info/fa/node/42952