آیا واگذاری کارهای درون خانه به زنان , آنان را از رشد اجتماعی محروم نمی کند؟
ملاک و معیار رفتار و اعمالمان , دستورات فقهی و اخلاقی است که از ائمه اطهار(ع ) و آیات قرآن استفاده می شود که آن را فقها برای ما تبیین و تشریح می کنند. اما رشد اجتماعی بانوان منحصر در این نمی شود که کارهای بیرون خانه را انجام دهند بلکه در طول دوران کودکی , نوجوانی و جوانی طی یک فرآیند مستمر شکل گرفته و پیشرفت می کند. از طریق بازی کردن با کودکان دیگر, ارتباط با پدر و مادر, خواهر و برادر, تشکیل گروه های هم سن و سال , روابط درسی با معلمین و همکلاسی های خود, گفتگو با اقوام و همسایگان شرکت در مجالس مذهبی و دینی و نمازهای جماعت و نظیر آن , صله رحم و ارتباط با نزدیکان و رفت و آمدهای فامیلی و نظایر آن در هر زمانی و متناسب با سن خویش , رشد اجتماعی بانوان تحقق پیدا می کند. بنابراین تقسیم کارهای بیرون و درون منزل و واگذار کردن هر بخشی از آن به یک فرد خللی و اشکالی در رشد جنبه های مختلف افراد ایجاد نخواهد کرد, بلکه یک نوع تقسیم کار است . این نوع تقسیم کار بسیار مناسب و با شیوه ائمه اطهار(ع ) نیز سازگار و برای سلامت معنوی جامعه نیز بسیار مفید است .