logo
    از سایت: درگاه پاسخگویی به مسایل دینی (http://www.porsojoo.info)

آیا میان دعاها دعایی که باعث شود بین دو نفر جدایی و اختلاف حاصل شود، وجود دارد؟ آیا این دعا با اصول دین مغایرت ندارد؟

توسط: 11
تاریخ: 21/9/1385

حقیقت دعا قرب و پیوندی است که بنده با خالق هستی بخش برقرار می کند و در این قالب حاجات و خواسته های مشروع خویش را از خدا طلب می کند. انسان در دعا طلب خیر برای خود و دیگران می نماید. البته گاهی دعا به صورت نفرین است. بعضی نفرین ها مستجاب می شود. در قرآن کریم در مورد سحر کردن آمده است: "... فیتعلّمون منهما ما یفرّقون به بین المرء و زوجه؛(1) ...مردم از دو فرشته مطالبی را می آموختند که بتوانند به وسیله آن میان مرد و همسرش جدایی بیفکنند". سحر از علوم غریبه است و معلوم نیست که مشتمل بر دعا یا نفرین باشد. آیه شریفه در خصوص زمانی است که بازار سحر داغ بود و مردم گرفتار ساحران بودند. خداوند دو فرشته به نام های هاروت و ماروت را به میان مردم فرستاد تا آن ها مردم را با طرز ابطال سحر ساحران آشنا سازند، ولی از آن جا که خنثی کردن یک مطلب (همانند خنثی کردن یک بمب) فرع بر آن است که انسان نخست از خود آن مطلب آگاه باشد و بعد طرز خنثی کردن را یاد بگیرد، ناچار بودند سحر را قبلاً شرح دهند. سوء استفاده کنندگان یهود از آزمایش الهی پیروز بیرون نیامدند و از آن دو فرشته مطالبی را می آموختند که بتوانند میان مرد و همسرش جدایی افکندند. آنان از این علم سوء استفاده کردند و به جای این که به عنوان وسیله اصلاح و مبارزه با سحر استفاده کنند، آن را وسیلة فساد قرار دادند.با این که فرشته ها به مردم هشدار دادندکه این آزمایش الهی است، حتی گفتند سوء استفاده از این تعلیمات کفر است، امّا آن ها با استفادة نادرست از این تعلیمات، به کارهایی پرداختند که موجب ضرر و زیان به مردم شد؟(2)این عمل که سحر نامیده می شود، از نظر حقیقت و معنا نوعی اَعمال خارق العاده است که آثاری از خود در وجود انسان ها به جا می گذارد و گاهی چشم بندی و تردستی است و زمانی تنها جنبة روانی و خیالی دارد.(3)امّا در هر حال این عمل خروج از ایمان است و کفر محسوب می شود. برخی مفسران از سحری که موجب جدایی شخص و همسرش می شود، با تعبیر سِحر مؤثر یاد کرده اند، چون وجود جدایی نشانگر تأثیر گذار بودن سحر است.(4)فقهای اسلام همه اتفاق نظر دارند که یاد گرفتن و انجام عمل سحر و جادوگری حرام است و از مظاهر کفر محسوب می شود. نتیجه بحث این است که در بین دعاها دعاهایی جهت ایجاد جدایی بین افراد وجود ندارد و چیزی که از آن جهت جدایی افراد مثل زن و شوهر استفاده و سحر نامیده می شود، عملی حرام است.پی نوشت ها: 1. بقره (2) آیة 102.2. تفسیر نمونه، ج 1، ص 374.3. همان، ص 377.4. بهاء الدین خرمشاهی، دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، ج 2، ص 1194.


آدرس:
http://www.porsojoo.info/fa/node/36337