قرآن معجزه جاوید الهی

هر چه داریم همه از

دوست عزیز ممنونم از اینکه بحث را ادامه دادید

فقط یادتان باشد که در ادیان الهی تنها دینی که پیروانش مدعی اند کتاب مقدسشان از طرف خدا آمده است و بس دین اسلام است اما بقیه چنین ادعایی ندارند بقیه معتقد به کتاب مقدس هستند و معقدند مطالبی که درآن آمده به گرداوری افرادی مقدس بوده که مورد قبول پیامبرشان بوده اند اما مسلمانان قرآن را هم کلماتش را و هم مطالب و محتوا را وحی الهی می دانند.

ادامه دارد.....

از قرآن بپرس
اخلاق و عرفان
عدل الهی
توحید ناب
حکومت اسلامی
تاریخ قرآن
علوم قرآنی
عصمت
حقوق زن
کلام محبوب
یاور مهدی
لینکستان فرقان
پرس و جو
معارف قرآن
جستجوگر شیعه
بلاغ
قم سی تی

با تشکر از شما به جهت درج سایتهای مفید
لطفا این امر را در بخش مربوط به خود انجام داده و در صورت نیاز به آدرس آن لینک دهید .

مگر قران ما مسلمانان را صحابه پیامبر جمع اوری نکردند ؟

پس از کجا معلوم وحی الاهی بوده است ؟

اگر تمام کلمات را هم وحی الاهی می دانید با قضیه اختلاف قرائات چه می کنید ؟

ایا تمامی قرائت های گوناگون وحی خداست ؟

لطفا پاسخ صریح بدهید ؟

سئوال خوبی است

در مورد جمع قرآن دو دیدگاه وجود دارد یکی این که  قرآن در زمان حیات پیامبر ص گرداوری شد بنابراین دیدگاه صحابه فقط در جمع دوم که توحید مصاحف بود نقش داشتند و علی ع بر جمع کاملا اشراف داشت دیدگاه دوم معتقد است جمع در زمان خلفا انجام شد آنهم با اشراف امیرالمومنین در مورد اختلاف قرائات هم ما شیعیان فقط یک قرائت آنهم حفص ازعاصم که از امیرالمومنین بوده را قبول داریم  دانشمندانى مانند سيدمرتضى علم الهدى ، آية الله خويى ، آيت الله حسن زاده آملى ، آية الله مكارم شيرازى و.. . بسیاری دیگر معتقدند قرآن به وسيله پيامبر گردآورى شده ، و دانشمندانى مانند : سيوطى ، علامه طباطبايى ، آيت الله معرفت ، .. . معتقدند ، قرآن ، پس از رحلت پيامبر گردآورى شده است

اختلاف قرائات نه از ديدگاه شيعيان و نه از ديدگاه اهل سنت موجب تحريف قرآن نيست و دلايل متعددى بر آن دلالت دارد; از جمله 1. اخبار و اختلاف قرائات آحاد است و قرآن با تواتر اثبات مى شود نه با خبر واحد;
2. خبرهاى واحد كه قرائت هاى مختلف را گزارش مى كنند، دليل بر تحريف نيستند; زيرا قرآن و قرائت هاى ياد شده در حقيقت متمايزند; به عبارت ديگر، حقيقت قرآن سواى قرائت هاست و قرائت ها نمى تواند در نص قرآنى تأثير گذار باشد.
توضيح اين كه: قرآن كريم سخن خداوند و آخرين كتاب آسمانى است و از صدر اسلام تاكنون مورد اهتمام جدى مسلمانان بوده است. پيامبرگرامى اسلام(صلى الله عليه وآله) نسبت به قرائت حفظ و جمع آورى آن، سفارش هاى اكيد داشته، مسلمانان آن را محور اساس دين خود تلقى كرده و قرائت آن را از وظايف روزمره دينى خود دانستند. متن قرآن در طول تاريخ اسلام، سينه به سينه و دست به دست، از نسلى به نسل بعد منتقل مى شده و به اين دليل، همواره قاريان و حافظان فراوانى از صدر اسلام تاكنون، در بين مسلمانان وجود داشته، از ارج ومنزلت والايى برخوردار بوده اند. از امور ياد شده و بررسى مصاحف بر جاى مانده از گذشته هاى دور، به اين نتيجه مى رسيم كه قرآن با همان الفاظ و قرائت رسول خدا(صلى الله عليه وآله) در طول تاريخ رواج داشته است و عواملى از قبيل ابتدايى بودن خط در زمان كتابت قرآن و خالى بودن از نقطه و اعراب و اختلاف لهجه هاى قبايل عرب و احياناً اجتهادات شخص و مسايل اش، خللى در قرائت رايج ايجاد نكرده و تنها برخى قرائت هاى شخصى و نادر اشتباهاتى به وجود آورده كه مورد اعتناى جامعه اسلامى نبوده است. عثمان هم براى عدم رواج اين قرائت هاى (شاذ) و حفظ قرائت رايج، پس از مشورت با اميرالمؤمنين على(عليه السلام) به جمع آورى مصاحف و تكثير نسخه واحد مورد پذيرش مسلمانان، اقدام كرد و همين پذيرش عمومى خود دليل بر هماهنگى نسخه تكثير شده با قرائت رايج مردم است. مطابقت قرآن موجود كه سينه به سينه توسط انبوهى از جمعيت مسلمان نقل شده و فوق تواتر است، با قرائت عاصم نيز از آن جهت است كه قرائت عاصم با قرائت مشهور ثبت شده در قرآنِ موجود، موافق بوده است، نه اين كه قرآن موجود طبق قرائت عاصم نوشته شده باشد.
 در نتيجه در موارد اختلاف قرائت، قرائت صحيح تنها همين قرائت كنونى است كه با اعراب و حروف فعلى قرآن كريم موافق است
در پايان دو نكته را يادآور مى شويم:
الف ـ بسيارى از  دانشمندان اهل سنت با استناد به روايات «سبعة احرف» كه توضيح آن در جاى خود آمده است، اختلاف قرائت ها را جايز مى شمارند و آن را به وحى مستند مى كنند; بنابراين، ازديدگاه كسانى كه قائل به احاديث سبعة احرف هستند، اساساً بحث تحريف در مسأله اختلاف قرائات جايى ندارد.
ب ـ اختلاف قرائات بسيار است (حدود يك چهارم قرآن)، ولى جز موارد اندك (حدود سى مورد) بقيه اختلاف قرائت ها در معنا تأثيرى ندارد. سى مورد ياد شده نيز در برابر قرائت موجود در قرآن كنونى، از جايگاه رفيعى برخوردار نيستند و چنان كه پيش تر نيز گذشت، قرائت هاى متفاوت با قرائت كنونى و رايج توان برابر با آن را ندارد و به باور برخى از دانشمندان علوم قرآن، همه آن ها در مرتبه پايين ترى قرار دارند.

از پاسخ مفصل و نستا دقیق شما ممنون

اما فکر کنم هنوز جواب سوالم را نداده باشید

ببین شما گفتید تک تک کلمات قران وحی خداوند است

سوال من این است که این نظر شما یا گروهی از مسلمانان است

یا همه بر این نظر متفقند ؟

اگر این عقیده برخی از مسلمانان ( ونه همه ) باشد جای بحثی باقی نمی ماند .

اما آن گونه که من از حرف شما فهمیدم این عقیده همه مسلمانان است .

با این پیش فرض چگونه می شود بین وحیانی بودن کلمات قران و درست دانستن

اختلاف قرائات ( که به قول شما اهل سنت به آن معتقدند ) جمع کرد .

در ثانی من فکر می کنم اختلاف قرائات در بین شیعه هم طرفدار دارد . برای نمونه

طبرسی در مجمع البیان به قرائت های دیگری غیر از حفص هم استناد می کند .

سوال این است که بالاخره کدام یک از این الفاظ بر پیامبر وحی شده ؟

شاید هم مجبور شویم بگوییم حقیقت قران یکی است که در قرائت های

مختلف نمود یافته است .

نظر شما در این مورد چیست ؟

ضمن تشکر از دقت شما در بحث چند نکته را فهرست وار به عرض می رسانم

حدیث سبعة احرف مورد قبول شیعه نیست. 1

2. حقیقت واحد نمود در قرائات مختلف

3. وحیانی بودن تمامی کلمات قرآن چه ارتباطی با اختلاف قرآئات دارد؟

4. برای مثال اصطلاح آب در لهجه های مختلف فارسی گوناگون تلفظ می شود آیا این گوناگونی دلیل بر آب تغییر ماهیت آب است

چنانچه بر عدم وحیانی بودن کامل کلیه جزییات قرآن اعتقاد داشته باشید در واقع در اصالت و صحت دین شک و تردید روا داشته اید

استناد مرحوم طبرسی بر برخی از قرائت های حفص آیا می تواند مؤید صحت آن روایت باشد؟ از طرفی به صرف استناد و تایید یک مطلب از طرف یک عالم فرزانه مسلمان دلیل بر پذیرش آن از طرف جمهور دانشمندان نمی تواند باشد هنگام بررسی مباحث اعتقادی هر دین آن چه را که مورد تایید عام دانشمندان و گروندان به آن دین هست مورد استناد قرار می گیرد.

برای مثال آیا می توان خرافات و مطالب غیر عقلایی که به برخی از ادیان الهی نسبت داده می شود و یا به واسطه آن ها سوء استفاده هاییی روی می دهد به پای آن اعتقاد نوشت و یا  بر اساس این موارد به نقد آن ادیان پرداخت؟

خلاصه اینکه عمل و اعتقاد پیروان یک دین یه منزله اصل و صحت آن دین نمی تواند باشد.

من منتظر پاسخ هستم دوست عزیز !

دوستان دیگر هم نظر بدهند .

in mozoo ra ba borhane kholf sabet mikonam
aval az oon ke khoda shariat bara bande hash ferestade va ela dige ma masooliati nadarim hala beyne ghoran va torat va enjil dotaye akharti ke laghal be khater aghayed ghalat nesbat be khoda asan tahrif shode boodaneshoon moshakhase mimoone ghoran ke age bar farze mahal tahrif shode bashe ke dige ma masooliati dar pish khoda nadarim chon dine kameltari nesbat be eslam va ketabe kameltari nesbat be gharan nadarim va age ma az oon peyravi konim hata age harf to doros bashe baz ham chizi az das nemidim chon ma beyn 3 entekhab behtarin ra entekhab kardim

اولا این که قرائت حفص از عاصم را شیعه ترجیه می دهد میان اهل سنت هم جمع کثیری از آنان نیز اینگونه ترجیح می دهند اگرامثال مرحوم طبرسی چنین اشاراتی دارند نه به جهت پذیرفتن دیدگاه است ایشان در مقام بیان نقل قول است مانند مرحوم علامه که در المیزان در نقل روایات به شیعه و سنی اش خیلی کار ندارد اما معنایش این نیست که قبول دارد ایشان جامع بحث را ارائه کرده است.
ثانیا باز تکرار می کنم اختلاف قرائات در بساری از موارد تغییری در معنای قرآن ایجاد نمی کند گذشته از این که آنچه مسلم است قرآن غیر مکتوب دچار چنین چالشی بود چون در سینه ها حفظ شده بود با لهجه های متفاوت در مکان های متفاوت بکار می رفت اما توحید مصاحفی که برخی نام آن را یکی از انواع جمع قرآن گذاشته اند که متاسفانه گاه دچار خلط هم می شوند (که جمع در زمان پیامبر بوده یا بعدش) این کار که با نظارت امیرالمومنین در زمان برخی از خلفا انجام شد مشکل را حل کرد ولی شاید بتوان گفت سماجت برخی از حافظان قرآن باعث شد برخی از قرآئت ها باقی مانده و استعمال شود البته بحث فراتراز چیزی است که بنده عرض کردم بنده با زبان کودکانه خودم عرض کردم چون بیش از این مجال نمی بینم...........................