عرفان در لغت به معنای شناخت و در اصطلاح شناخت شهودی پروردگار را گویند که از طریق تهذیب نفس وصفای باطن حاصل میشود. در اسلام عرفان و طی مدارج سلوک عرفانی مطرود نیست بلکه آنچه مطرود استجریانات جاهلانه انحرافی و صوفیانه است که با ظاهر و احکام شریعت به مخالفت برخاسته و با طی برخی از راههاینه چندان درست خود را واصل به دریای معرفت پنداشته و ادعا میکنند که دیگر آنان را حاجتی به رعایت احکام دینمقدس اسلام نیست. بنابراین عرفانی چون عرفان امام خمینی(ره) که از طریق ریاضات شرعی و با تکیه بر علوم ومعارف مقدس دین به دست آمده و در تمام مراحل سیر وسلوک حافظ و پاسدار احکام دین مبین است و از یکسونگری و تک بعدی بودن دور است بسیار خوب و پسندیده میباشد.
عرفان اسلامی ریشه در متون و بنیانهای دین دارد و از عالیترین فرآوردههای آن به حساب میآید.
برای اطلاع بیشتر از عرفان و عرفا به منابع زیر مراجعه کنید:
1- عرفان اسلامی حسین انصاریان
2- انسان و قرآن آیتاللّهحسن زاده آملی
3- مجموعه مقالات آیتاللّهحسن زاده آملی
4- رساله نظام احسن آیتاللّهحسن زاده آملی
5- نامهها و برنامهها آیتاللّهحسن زاده آملی
6- رساله لقاءاللّه آیتاللّهحسن زاده آملی
7- تصوف و عرفان عمید زنجانی
8- فلسفه عرفان یثربی
9- شعلههای عرفان نواب
10- عرفان و حماسه جوادی آملی
مسلما عرفان مثبت از جلوههای ممتاز و ارزشمند دین است و میتواند خود راهی برای تبلیغ دین و بیان حقایق آنباشد.