هدف و مقصد در هر کاری چگونگی برخورد با مقدمات و خودکار را می سازد. در حوزه‏های علمیه آن گاه که طالب علم شروع به تحصیل میکند استاد در برخورد نخست سخن پیامبر(ص) را برای او میخواند که: اول العلم معرفهالجبار و آخر العلم تفویض الامر الیه ؛ شروع و مبدأ در هر دانش و شناختی آشنا شدن با خداست و مقصد و منتهای آن توکل وواگذاری کارها بر خداست{M.
آری اخلاص تقوا و توکل بر خدا به صورت نظری و علمی آموزش داده می شود و چهره‏هایی همچون شیخ طوسیمفید سیدرضی سید مرتضی شیخ انصاری امام خمینی و... رشد میکنند که اینان ثمره ارزشمند حوزه‏های کهن وریشه‏دار بوده‏اند و دیگر توجه داشت پولی که زندگی او را اداره میکند سهم مبارک امام زمان علیه السلام و یا مثل آناست که این روح بحمدالله الان هم در بسیاری از حوزه‏های ما حاکم است و مطلب دیگر این که: تحصیل علم درحوزه‏های علمیه خود ارزش است و عبادت تلقی میشود. حوزویان بر این اعتقادند که: العلم نور یقذفه الله فی قلبمن یشأ ان یهدیه ؛ علم نور الهی است که در قلب هر کس صلاح بداند توفیق کسبش را میدهد{M.
مایه تأسف است که در دانشگاه‏ها و مراکز تحصیلی دیگر بیشتر چگونه زندگی کردن و به چه مراحلی از زندگی مادیرسیدن مطرح است و به آن روح ملکوتی و توجه به خدا کمتر توجه شده است. برادر عزیز! باعالمانی که دارای عرفانو سلوک علمی در شهر شما هستند و به سیره علمی و عملی ائمه اطهار سلام الله علیهم توجه دارند و حاکمیت اسلامرا هم چون جان شیرین در بر میگیرند و با تمام وجود جهت احیای آن کوشش می کنند تماس مستمر بر قرار کنید کهدر روایات آمده است: جالسوا من یذکرکم الله روءیته و یزید فی علمکم منطقه ویرغبکم الی الاخره علمه ؛ همنشینیکنید با کسی که دیدن او شما را به یاد خدا میاندازد و سخنش به دانش شما افزونی میدهد و کردار و اعمالش شما را تشویق به آخرتمیکند{M.{J