عرفان درلغت به معنای شناخت و دراصطلاح شناخت شهودی پروردگار را گویند که از طریق تهذیب نفس وصفای باطن حاصل میشود. در اسلام عرفان و طی مدارج سلوک عرفانی مطرود نیست بلکه آنچه مطرود است جریانات جاهلانه انحرافی و صوفیانه است که باظاهر و احکام شریعت به مخالفت برخاسته و میپندارند با طی برخی از راه‏های نه چندان درست خود را واصل به دریای معرفت پنداشته و ادعا میکنند که دیگر آنان را حاجتی به رعایت احکام دین مقدس اسلام نیست. بنابراین عرفانی چون عرفان امام خمینی(ره) که از طریق ریاضات شرعی و با تکیه برعلوم و معارف مقدس دین به دست آمده و در تمام مراحل سیر وسلوک حافظ و پاسدار احکام دین مبین است و از یک سو نگری و تک بعدی بودن دور است بسیار خوب و پسندیده میباشد.