چرا در قرآن از ادیان خاصی، مانند: دین مسیحی و دین یهودی، نامبرده است، در حالی که در زمان ظهور اسلام ادیان دیگری نیز وجود داشته است؟
قرآن کریم در مکه و مدینه و شبه جزیرة حجاز نازل شد. هم زمان با ظهور اسلام، در شبه جزیرة عربستان آیینهای بتپرستی، مسیحی، یهودی و صابئی وجود داشت. مردم مکّه به خاطر سفر تجاری به یمن و شامات، از آیینهای مسیحی، یهودی، مجوسی و صابئی آگاهیهای کم و بیشی داشتند. قرآن میفرماید: "وَ مَآ أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلآ بِلِسَانِ قَوْمِه...;(ابراهیم،4) و ما هیچ پیامبری را جز به زبان قومش نفرستادیم..." از این رو، اگر قرآن بخواهد، ادیانی را نام ببرد، باید ادیانی را که برای قوم پیامبر شناخته شده و از آن آگاهی دارند، نام ببرد، و همین کار را کرده است: "إِنَّ الَّذِینَ ءَامَنُواْ وَ الَّذِینَ هَادُواْ وَ الصَّـَبِ ?‹ِینَ وَ النَّصَـَرَیَ وَ الْمَجُوسَ وَ الَّذِینَ أَشْرَکُوَّاْ إِنَّ اللَّهَ یَفْصِلُ بَیْنَهُمْ یَوْمَ الْقِیَـَمَة...;(حج،17) کسانی که ایمان آوردند و کسانی که یهودی شدند و صابئیها و مسیحیان و زرتشتیان و کسانی که شرک ورزیدند، البته خدا روز قیامت میانشان داوری خواهد کرد..." گرچه قرآن همة ادیان را نام نبرده است، ولی به صورت کلی، فرموده که تنها دین اسلام مورد پذیرش است: "وَمَن یَبْتَغِ غَیْرَ الاْ ?ًِسْلَـَمِ دِینًا فَلَن یُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِی الاْ ?َخِرَةِ مِنَ الْخَـَسِرِینَ ;(آلعمران،85) و هر که جز اسلام، دینی ]دیگر[ جوید، هرگز از وی پذیرفته نشود، و وی در آخرت از زیانکاران است."