خداوند متعال می‌فرماید: "همان‌ها که از فرستادة]خدا[، پیامبر امی پیروی می‌کنند; پیامبری که صفاتش را در تورات و انجیلی که نزدشان است می‌یابند; آنها را به معروف دستور می‌دهد و از منکر باز می‌دارد; اشیای پاکیزه را برای آنها حلال می‌شمرد و ناپاکی‌ها را تحریم می‌کند و بارهای سنگین‌، و زنجیرهایی را که بر آنها بود، ]از دوش و گردنشان‌[ بر می‌دارد; پس کسانی که به او ایمان آوردند، و حمایت و یاری‌اش کردند، و از نوری که با او نازل شده پیروی نمودند، آنان رستگارانند."(اعراف‌، 157.) بدون شک‌، آنچه امروز به نام "انجیل‌" در دست نصارا وجود دارد، کتاب نازل شده بر پیامبر خدا; یعنی حضرت عیسی‌َغ نیست‌; بلکه مجموعه‌ای از کتبی است (اناجیل‌) که به وسیله یاران ]حواریین‌[آن حضرت‌، تألیف و جمع‌آوری شده است‌; اما با این حال‌، تردیدی نیست که قسمتی از تعلیمات حضرت عیسی‌َ و محتوای کتاب آسمانی او، در ضمن گفته‌های پیروانش به این کتاب‌ها ]اناجیل‌[ انتقال یافته است‌; بنابر این‌، اناجیل امروزی نصارا، مخلوطی از تعلیمات این پیامبر بزرگ و افکار و اندیشه‌های دیگران است‌; اما با این حال‌، باز در همین اناجیل موجود، تعبیرهای فراوانی ـ که بشارت به ظهور بزرگی که نشانه‌های آن فقط بر اسلام و آورندة آن تطبیق می‌کند ـ وجود دارد.(ر. ک‌: تفسیر الفرقان‌، محمد صادقی‌، ج 27و28، ص 305ـ311، مؤسسة‌الاعلمی للمطبوعات‌، بیروت‌.) طبق آن چه در آیات قرآن کریم آمده‌، در کتب یهود و نصارا خبر از وجود دلایل و نشانه‌های پیامبر اسلام‌، اصل‌ظهور، نشانه‌ها و خصوصیات و جزئیات او و حتی نام مبارک او، آمده است‌: (بقره‌، 146; انعام‌، 20; اعراف‌، 157; صف‌، 6و..." حتی در برخی آیات می‌خوانیم‌: "پیروان کتب آسمانی به خوبی پیامبر اسلام‌(ص‌) را می‌شناسند، آن گونه که فرزندان خود را می‌شناسند." (بقره‌، 146)، اما این که در آن کتب‌، نامی از قرآن کریم‌، هم به میان آمده است یا خیر؟ در این آیات‌، اشاره‌ای به آن نشده است‌.