خطوط کلی همة ادیان آسمانی یکسان است‌; تفاوت ادیان در شریعت و پاره‌ای از احکام عملی است‌. "...لِکُل‌ٍّ جَعَلنا مِنکُم شِرعَة‌ً ومِنهاجـًا...;(مائده‌،48)...برای هر یک از شما ]امّت‌ها[ شریعت و راه روشنی قرار داده‌ایم‌...". این تفاوت هم بر اساس مصالح و مفاسدی است که خداوند تشخیص داده است‌. بنابراین‌، برخی از خوردنی‌ها در شریعت یهود حرام شد که در شریعت اسلام حلال است‌. قرآن کریم در این مورد می‌فرماید: "عَلَی الَّذین‌َ هادوا حَرَّمنا کُل‌َّ ذی ظُفُرٍ ومِن‌َ البَقَرِ والغَنَم‌ِ حَرَّمنا عَلَیهِم شُحومَهُما اِلاّ ما حَمَلَت ظُهورُهُما اَوِ الحَوایا اَو مَا اختَلَطَ بِعَظم‌ٍ ذَلِکَ جَزَینـَهُم بِبَغیِهِم واِنّا لَصـَدِقون‌;(انعام‌،146) و بر یهودیان‌، هر حیوان ناخن‌دار (حیواناتی که سم یکپارچه دارند) را حرام کردیم و از گاو و گوسفند، پیه و چربیشان را حرام نمودیم‌، مگر چربی‌هایی که بر پشت این‌ها قرار دارد و یا در لابلای روده‌ها و دو طرف پهلوها و با آن‌ها که با استخوان آمیخته است‌. این را به خاطر ستمی که می‌کردند. به آنان کیفر دادیم و ما راست می‌گوییم‌." بنابراین آیه‌، تمام حیواناتی که سم چاک نیستند، اعم از چهارپایان یا پرندگان‌، بر یهود حرام شده بود. این مطلب از تورات کنونی نیز استفاده می‌شود. علاوه بر این نوع حیوانات‌، پیه و چربی موجود در بدن گاو و گوسفند نیز بر آنان حرام شده بود، مگر سه مورد که حلال بود: 1. چربی‌های پشت گاو و گوسفند; 2. چربی‌هایی که در پهلوها و لابلای روده‌های این دو حیوان قرار دارد; 3. چربی‌هایی که با استخوان آمیخته شده است‌. حرمت این موارد، یک حرمت ذاتی نبود، بلکه حرمت عرضی بود و به خاطر ستمی بود که می‌کردند. در آیه‌های 160 و 161 سورة نسأ، نوع ظلم بنی‌اسرائیل بیان شده است‌، که عبارت است از; ستم بر ضعیفان‌، جلوگیری از دعوت پیامبران در راه هدایت مردم‌، رباخواری و به ناحق خوردن اموال مردم‌. پس چون حیواناتی که سم چاک نیستند و برخی از چربی و پیه‌ها، بر بنی اسرائیل به خاطر ستمی که کرده بودند، حرام شد.(ر.ک‌: تفسیر المیزان‌، علامه طباطبائی‌، ج 7، ص 365، مؤسسة الاعلمی للمطبوعات‌، بیروت / تفسیر نمونه‌، آیت الله مکارم شیرازی و دیگران‌، ج 6، ص 17ـ19، دارالکتب الاسلامیة‌.)