گرچه کتابهای آسمانی در مسائل اصولی مثل توحید، نبوت و... با یکدیگر مشترکند و قرآن کریم نیز کتابهای پیامبران پیشین را تصدیق میکند و میفرماید: "این کتاب ]قرآن[ را به حق بر تو فرو فرستادیم; در حالی که کتابهای پیشین را تصدیق میکند..."(مائده،48) ولی نسخههای اصلی تورات و انجیل بر اثر حوادث وعواملی ـ که در جای خود مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است ـ دستخوش تحریف و تغییر قرار گرفت و تورات و انجیلی که امروزه در اختیار یهودیان و مسیحیان قرار دارد. نسخههای تحریف شده و تغییر یافته است. برخی تفاوتهای داستانهای قرآن کریم با داستانهای کتابهای عهد عتیق و عهد جدید عبارتند از: 1. تمام آیات قرآن کریم از جمله داستانهای آن دارای اعجاز هستند و معجزة جاویدان پیامبر اکرممیباشد و تاکنون هیچ کس نتوانسته حتی سورهای یا داستانی بیاورد که به پای آیات و داستانهای قرآن برسد، و دیگران نیز اگر داستانهای جذابی را خلق کردهاند، بی تردید از قرآن کریم نمونهبرداری و الگوپذیری کردهاند، ولی داستان کتابهای عهد عتیق و جدید نه تنهادارای اعجاز نیستند، بلکه آمیخته با خرافات است. 2. داستانهای قرآن بر اساس واقعیات شکل گرفته و از نظر پیامرسانی آموزشی و عبرت آموزی در اوج است. "...مَا کَانَ حَدِیثًا یُفْتَرَیَ وَلَـَکِن تَصْدِیقَ الَّذِی بَیْنَ یَدَیْهِ وَ تَفْصِیلَ کُلِّ شَیْءٍ;(یوسف،111)... اینها داستان دروغین نبود، بلکه ]وحی آسمانی است، و[ هماهنگ است با آن چه پیشروی او ]از کتب آسمانی پیشین[ قرار دارد و شرح هر چیزی ]که پایه سعادت انسان است[، و هدایت و رحمتی است برای گروهی که ایمان میآورند!." ولی کتابهای تورات و انجیل کنونی از واقعیت به دور هستند و آمیخته با تهمتها و مسائل غیر واقعی دربارة پیامبران میباشد.(برای آگاهی بیشتر ر.ک: تفسیر نمونه، آیت اللّه مکارم شیرازی و دیگران، ج 1، ص 189ـ210; ج 6، ص 364ـ379; ج 9، ص 294، دارالکتب الاسلامیة.) 3. داستانهای قرآن با عقل و منطق تمام انسانها هماهنگ و متناسب است و هدف آنها مبارزه با جهل و نادانی، شرک و نفاق و تشویق به استفاده و بهره گرفتن از فکر و اندیشه و دعوت به فراگیری علم و... میباشد، ولی داستان کتابهای تورات و انجیل کنونی از چنین ویژگیهایی برخوردار نیستند. 4. در داستانهای قرآن همواره بر توحید و یگانگی خداوند متعال تأکید میشود، ولی در کتب عهد عتیق و جدید برای خداوند شریک قائل میشوند و قائل به پدر، پسر و روحالقدوس میباشند! 5. در کتابهای تورات و انجیل به خداوند متعال نسبت جسم داده شده، در حالی که در داستانهای قرآن کریم هرگونه جسمیت از خداوند متعال نفی شده است; "و هنگامی که موسی به میعادگاه ما آمد، و پروردگارش با او سخن گفت، عرض کرد: "پروردگارا! خودت را به من نشان ده، تا تو را ببینم!" گفت: "هرگز مرا نخواهی دید!..."(اعراف،143)(ر.ک: قرآن و آخرین پیامبر، آیت اللّه مکارم شیرازی و دیگران، ص 127ـ132، تهران، دارالکتب الاسلامیة.) بنابراین، داستانهای قرآن کریم، دارای پیامهای آموزشی مثبت، عبرتآموزی، مبتنی بر واقعیات، هماهنگ با اصول اعتقادی و خدامحوری، تکریم و عظمت شخصیت پیامبران الهی، ارائه الگوهای مناسب، بیان سنتهای الهی و... میباشد; ولی کتابهای عهد عتیق (تورات) وعهد جدید (انجیل) از چنین ویژگیهایی برخوردار نیستند.(برای آگاهی بیشتر ر.ک: نگاهی به قصه و نکات تربیتی آن در قرآن، سید سعید مهدوی، ص 22ـ310، انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم.)