این یک امر واضح و روشن است که مذهب و تدین نمیتواند هیچ‏گونه نقشی در ترجمه لغات داشته باشد! مثلاً آیا ممکن است اختلاف معنی بین واژه‏های فرهنگ‏های انگلیسی که مؤلفان آنها از ملیت‏های گوناگون هستند دیده شود؟!
به طور مثال واژه‏ای در فرهنگ حییم و باطنی که مؤلفان آنها ایرانی اند باشد و از نظر معنی با فرهنگ آکسفورد منطبق و هماهنگ نباشد؟ از اینرو بسیاری از مسلمانان در ترجمه معنی لغات عربی به المنجد مراجعه میکنند با اینکه مؤلف آن مسیحی است یا به لسان العرب مراجعهمینمایند در حالیکه مؤلف آن از اهل سنت است. و این امر بسیار ناروا و ناپسند است که فردی اعتقادات خویش را در معنای الفاظ و واژه‏ها سرایت دهد و لغات را متناسب با مرام خویش معنی نماید و لذا لفظ امام به معنای رهبر و راهنما است حال در فرهنگ لغت شیعه باشد یا درفرهنگ اهل‏سنت.
با وجود صدها نسخه دست نویس و چاپی از یک کتاب در کتابخانه‏ها و کتابفروشیها (مخصوصا اگر کتاب معتبر باشد) وقتی کتابی از اهل سنت در کتب شیعه طرح و مورد نقد قرار میگیرد و اسناد و مدارک و نشانی مطلب مذکور همه قید شده باشد و دسترسی به نسخه‏هایدیگر کتاب مورد نقد میسر باشد به نظر شما چرا این‏گونه برخورد و تحلیل مورد اطمینان نباشد؟ کدامیک از اسناد و کتب اهل‏سنت که در کتابهای ما مطرح شده است و مورد نقد واقع شده نسخه منحصر به فرد بوده و امکان دسترسی به نسخه‏های دیگر آن وجود نداشته است؟ و لذا باارائه کوچکترین سند ضعیف و استناد کاذب به سرعت ناپسندی این فعل آشکار میگردد و اعتبار مؤلف مخدوش میگردد.{J