ظاهرگرایى دینى و جهل در دیندارى - امین میرزایى
اطلاعات، 27/8/82
این مقاله نقدى صریح بر برخى مصادیق بارز ظاهرگرایى در جامعه دیندار ایران اسلامى است . متاسفانه جبههگیرى این چندساله در برابر فرهنگ غرب، در عین سودمندىهاى خود، به نوعى غفلت نیز دامن زده است که زادگاه این غفلت، فرهنگ خاص برخى طبقات اجتماعى است . لذا، مسلمان و شیعه بودن در گرو روآوردن به سبک زندگى و ادبیات خاص آنان قرار داد . شیوع این فرهنگ به دو علت است: یکى گسترش صافى گزینش در برخى ادارات و دیگرى عدم حساسیت دانشوران محترم حوزههاى علمیه نسبتبه فرهنگ عمومى جامعه اسلامى .
تذکار مقاله بدون شرح است: الف) برخى اندیشوران معاصر کوشیدهاند تا فقه را علمى ظاهرى و ناظر به اعمال آشکار متشرعان قلمداد کنند; غافل از آنکه فقه اسلامى و به خصوص شیعى از عنصر «بصیرت» تهى نیست; ب) فقه اسلامى ارزش عبادت عابدى را که بدون شناخت و تامل صورت گرفته پایین مىداند; اگرچه شخص مزبور همه عمر را به عبادت و اعتکاف گذرانده باشد; ج) فرهنگ اسلامى، یک ساعت تفکر عالم را از عبادت یک ساله برتر مىداند; د) در چند ساله اخیر شاهد رشد محافل و مراسمى هستیم که بیش از آنکه به مقوله معرفت ناظر باشند، عشق کورکورانه و بعضا مبتذل مخاطبان نسبتبه آن ذوات مقدس را هدف غایى خود قرار دادهاند; ه) تاثیر معرفت دینى در تعمیق و جهتدهى به رفتار دینداران روشن شده است; درصورتىکه ظاهرگرایى دینى به ما حکم مىکند که مثلا در وصف شجاعتحضرت ابوالفضل، به نحوه اتیان عمل بسنده کنیم; و) از جمله وجود ظاهرگرایى در عبادت معاصر، تکیه بر الفاظ قرآن و در حاشیه قرار دادن معنا و مفهوم آن است; بىآنکه مفهوم آنچه را مىگویند، دریافته باشند; ز) حتى ظاهرگرایى در دین را در تبلیغات مؤسسات و بنیادهاى فرهنگى شاهدیم; ح) تعبیر یکى از علماى ما در نقد شیوههاى ظاهرگرایانه تبلیغ دینى این است که ظاهرگرایى بنىاسرائیل باعثشد تا گوساله سامرى را همسنگ معجزات نبى گرامى خود تلقى کنند; ط) استفاده برنامهسازان و نویسندگان صدا و سیما و به ویژه نویسندگان و کارگردانان سریالهاى مذهبى تلویزیون از سلایق شخصى خود; ى) اگر هزینهاى که در دامن زدن به احساسات افراد عامى صرف مىشد، خرج ارتقاى فرهنگ ایشان شده بود، کار به جایى نمىرسید که در مراسم تشییع بزرگان یا برخى مراسم سیاسى دستبه اعمال مذموم و اشایستبزنند; ک) امید آن بود که اسلامپژوهان متبحر، دین اسلام را آنگونه که هستبه دیندارانى که در رفتار و اندیشه دینى از آن دور افتادهاند، معرفى کنند .

