آیا آیه 86 سوره کهف یک تناقض علمی نیست؟

حـَتـى إِذَا بـَلَغَ مـَغـْرِب الشـمْسِ وَجَدَهَا تَغْرُب فى عَيْنٍ حَمِئَةٍ وَ وَجَدَ عِندَهَا قَوْماً قُلْنَا يَذَا الْقَرْنَينِ إِمَّا أَن تُعَذِّب وَ إِمَّا أَن تَتَّخِذَ فِيهِمْ حُسناً(86 كهف)

تـا به غروبگاه آفتاب رسيد (در آنجا) احساس كرد كه خورشيد در چشمه (يا دريا) ى - تـيـره و گـل آلودى فرو مى رود، و در آنجا قومى را يافت ، ما گفتيم اى ذو القرنين ! آيا مى خواهى مجازات كنى و يا پاداش نيكوئى را در باره آنها انتخاب نمائى (مكارم شيرازي)

اسلام ستيزان(مسيحي+يهودي+اتئيست) ادعا ميكنند ، اينكه ذو القرنين احساس كرده ، خورشيد در چشمه فرو ميرود ، جزء تناقضات قرآني است!

عرض ميشود معناي تناقض چيست؟
تناقض بدين معناست كه دو قضيه خبري ، به هيچ صورت ، با هم قابليت صدق را نداشته باشند؛ مثلا اگر گفتم : ساعت 1 بعد از ظهردر منطقهx آسمان آفتابي است وسپس گفتم خير ساعت 1 درهمان منطقه آسمان ابري است ، دچار تناقض گوئي شده ام . ونشان ميدهد قطعا يكي از اين دو خبر اشتباه بوده .
اما اينكه ادعا شود چيزي در قران مخالف علم است ، اين را اصطلاحا تناقض نمينامند ، بلكه نهايتا خطا و اشتباهي علمي صورت گرفته!
پس بهتر است سوال را دوباره مطرح كنيم : آيا دراين آيه ، خطائي علمي صورت پذيرفته ؟
جواب اين است كه خير !
اولا چنانكه در قرآن آمده ، اين حس ، حسي كاملا شخصي براي ذو القرنين بوده (وَجَدَهَا تَغْرُب فى عَيْنٍ حَمِئَةٍ( احساس كرد كه خورشيد در ....)) و نه وحي خدا به او ومثلا گفته نشده : خداوند خورشيد را در چشمه فرو برده است.

ثانيا : ؛ ما و دنياي امروز هم اگر بجاي ذوالقرنين باشيم همان را ديده و درك ميكنيم ونه چيز ديگري ، اگر كسي بگويد ديده هاي خود را تعريف كن شما حق نداريد علوم خود و قوانين كلي طبيعت را تعريف كنيد بلكه امانت در اين است كه مشاهدات خود را عينا نقل كنيد ، قرآن از قول ذو القرنين نقل ميكند كه خورشيد در آن محل غروب كرده ؛ واژه "وجد" بمعناي "راي" بمعناي ديدن بكار ميرود مثل "فوجد فيها رجلين" پس اين تعبير قراني ، كاملا درست است چون قران بايد از ديده هاي ذو القرنين خبر دهد و نه قوانين علمي كه او باور دارد .

ثالثا: قطعا خود ذو القرنين هم ميدانسته كه خورشيدي كه در مغرب درون دريا فرو ميرود ، نميتواند از مشرق در آيد ، چرا كه مغرب را ارتباطي با مشرق نيست پس خود او ميدانسته كه خورشيد درون آن دريا غرق نشده و دوباره از مشرق در خواهد آمد پس حتي خود او هم اشتباه نكرده .در غير اينصورت ، آيا بنظر شما او باور داشته كه خورشيد غرق شده و صبح فردا خورشيدي ديگر متولد خواهد شد و از مشرق به سوي محل نابودي خويش پيش خواهد رفت؟

رابعا : اتفاقا اين آيه ، عكس نظر اسلامستيز را ثابت ميكند چرا كه انسان آن زمان به نجوم كپرنيكي باور داشته و گمان ميكرده كه زمين ثابت و خورشيد از محل مشخصي طلوع و در مكان مشخصي غروب ميكند ، ولي اين آيه صراحتا مغرب و مشرق را نسبي ميداند و بيان ميكند كه مغربي كه ذوالقرنين در آن منطقه ديده با مغربي كه او در غير آن منطقه ميبيند متفاوت بوده است واين بدين معناست كه ما يك مغرب مشخص نداريم بلكه مغارب داريم واين مطلب در جاهاي ديگري از قرآن نيز تائيد شده هنگامي كه فرمود : فَلَا أُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشَارِقِ وَالْمَغَارِبِ إِنَّا لَقَادِرُونَ

خامسا: اسلامستيزان در اينجا دچار سفسطه Accent (تكيه سخن) شده اند ؛مثلا جمله " در باز است" را ميتوان به دو نحو خواند: در مرتبه اول ، تكيه سخن را بر روي "در" ببريم ومنظور اين باشد كه "در" باز است ونه "پنجره " و بار ديگر تكيه سخن را بر روي "باز" ببريم و بگوئيم در "باز" است ونه "بسته" ، تكيه سخن ذو القرنين دراينجا بر روي " عين حمئة " است ونه "غروب" بدين معنا كه گزارش خداوند از مشخصات خاصي است كه آن منقطه جغرافيائي داشته و اصولا كاري به مغرب و مشرق خورشيد ندارد .

سادسا : زبان قران زبان فيزيك و شيمي و جغرافي و كيهان شناسي نيست كه بخواهيم با فرمولهاي خاص اين علوم به اصطلاح مچ قران را بگيريم ، قران بجاي آب از h2o استفاده نكرده و از فاصله ميليونها سال نوري كهكشانها وازe=mc2 سخن نگفته ، چرا كه هدف هر كتاب ، درون مايه ان را نيز توجيه ميكند ؛ ظاهر قرآن گرچه نسبت به بسياري از مطالب معلوم نزد ما ساكت است (گرچه في ام الكتاب هم مشخص باشد) ولي با زبان خاص خود كه هيچ اشتباهي هم در آن ديده نميشود به نحو كاملا بارزي راهگشاي ما انسانهاست ؛ خداوند با قصه ذو القرنين نخواسته براي ما داستان سرائي كند تا سرگرم شويم بلكه اهداف متعالي در پي اين قصه وجود دارد كه شايسته است بجاي تلاش بيهوده براي ايراد گرفتن از قرآن ، آن اهداف و رهنمودها را ، را نقشه راه خود قرار دهيم!

سلام

شاید بتوان گفت که کلمه "وجد" را در این آیه مبارکه حتی اگر به معنی "یافت" هم بگیریم در آیه مبارکه مشکلی پیش نمی آید زیرا با کمی آشنا با زبان عربی می دانیم که ضمیر هو در فعل "وجد" مستتر هست. یعنی او (ذوالقرنین) یافت. حال آیه مبارکه از درست یا غلط یافتن ذوالقرنین صحبتی نمیکند که بخواهیم یافتن ذوالقرنین را به قران نسبت دهیم. و اینکه چرا قران این یاقتن را بیان میکنند بحث دیگری است که در سئوال دیگری مطرح میشود و جواب داده میشود.

بسم الله الرحمن الرحيم   فكر كنم فهميدن اين مطلب خيلي كار دشواري نباشه ، كه اين دوستان اين همه بحث كردن و سرانجام  تقريبا به هيچ رسيدن!! خطاب به دوستان: دوست واستاد بزرگوار قرآن كلمه كلمش ،بهتر بگم حرف به حرفش  يه زندگيه،فقط دل بايد ببينه و بفهمه،تو وحرفات هيچ كاره هستن...اوني كه اون بالاست،صبرش خيلي زياده هواستو جمع كن،در ضمن اين معاني هستن كه شماها داريد روشون بحث مي كنيد، خداوند قرآنشو به عربي فرستاده،پس خيلي توهم برتون نداره،تو بگو يافت ايشون بگن احساس! خدا ميگه: وجد!! فقط كافيه يكم با دقت و هوشياري به اين قضيه نگاه كني ،اون وقت مي فهمي كه نه ،يافت و نه احساس كرد. خدايي نمي فهميد يا خودتونو زديد اونوري، باور كنيد همه چيز واضحه!!دوست من آيه رو نگاه كن، پاش گريه كن،آخه ما چقدر بيچاره ايم!،چي فكر كرديم كه اين طوري تند تند داريم ميگيم  حاليمونم نيست،گويندش همين جا وايساده!!! ما حقيريم،به خدا، خدا خيلي بزرگه،ما هيچم نيستيم، به خاطر همينم هست كه  اين طوري  بي پرده همه چي از دهنمون  بيرون مي  ياد!!! با با جون اصلشو نگاه كن حالشو ببر!رو چي دعوا مي كني؟ اين كه روشنه ،با شعورترشم(ميم بر ميگرده به انسان) هست!! ترجمتونم مثل سؤالتون كه گفتيد: «آيا بالا چگونه ممكن است» اشكال  داره. هر چند مدت زيادي از اين مطلب ميگذره،ولي خب به هر حال...آيه 86 سوره كهف،ترجمه- تفسير الميزان:و سپس به راه افتاد،تا وقتي كه به غروبگاه خورشيد،آخرين معموره مغرب زمين رسيد،از ساحل دريا چنين يافت كه گويي خورشيد در دريايي سياه و گل آلود فرو مي رود،و در كنار دريا قومي را يافت و آنان را تحت سلطه خود درآورد. گفتيم اي ذوالقرنين، با آنان چه خواهي كرد؟آيا آنان را كيفر مي دهي يا در ميانشان به نيكي رفتار مي كني؟  حيف از ...لا اله الا الله.