طرحها و محصولات ستاد
مدیریتتعامل مديران و كاربراناعضای حاضر0 کاربر و 507 میهمان.
|
لیست مقالاتپیرامون فرهنگ عمومی / فریده فاریابیاز جمله عوامل اساسی شکلگیری فرهنگ عمومی میتوان سه عامل حکومت، اقتصادو ارتباطات را به نهادیترین ارکان تشکیل جوامع نام بد . نظام تشویق یا تنبیه و ترفیع در هر شکل که اجرا شود، اهداف خاصی را مورد توجه و حمایت قرار داده موجب سوق دادن رفتار پیروان نظام در جهت یا خلاف جهت اهداف مورد نظر میگردد. اینکه فرد با انجام چه مجموعه رفتارهایی حداکثر بهرهمندی و حداقل زیان را در عین حفظ امنیتهای لازم برای حیات روزمره از جمله امنیت سیاسی ـ شغلی ـ اقتصادی و خانوادگی و عواقب شخصی کسب میکند، معمولا ً ترکیبی است که در تعامل بین ... اصل شورا (اهمیت و ضرورت شورا) / نویسنده ....................به روشنى مىتوان دریافت که یکى از عوامل موفقیت پیامبر در پیشبرد هدفهاى اسلامى، همین مسأله مشورت بوده است آن حضرت نشان داد که جامعه را چگونه مىتوان به سلامت اداره کرد و چگونه مى توان جلوى خودرأیى و خودسرى را که از بزرگترین آفتهاى اجتماعى ... مدنیت بالطبع انسان از چشم انداز فلاسفه/ نویسنده...در اصطلاح فلاسفه اسلامی ، مدنی ' منسوب به مدینه و کنایه از اجتماع بشری است . خواجه نصیر الدین طوسی در این خصوص می گوید : التمدن فی اصطلاحهم هو هذا الاجتماع ' گردشگرى در قرآن/ ابوالقاسم یعقوبىدر تکاپوى زندگى به ویژه در ابعاد اقتصادى، فرهنگى، سیاسى، و تاریخى، سفر و گردشگرى و سیرو جهانگردى داراى نقشى تعیین کننده و سرنوشت ساز است. از دیر زمان مردمان خردمند براى سیروسفر جایگاه ویژه اى قائل بوده اند و آن را بخشى از زندگى اجتماعى و انسانى خویش مى شمرده اند. گردشگرى در سیره معصومان و ابرار/ سیدعباس رضوىافزون بر سفرهایى که پیامبر(ص) پیش از بعثت داشت، پس از بعثت، با انبوه مشکلات و کارهاى سیاسى و اجتماعى، در فرصتهاى به دست آمده، مسلمانان را به گشت و گذار مى برد تا مردم از نزدیک با آفریده هاى خداوند و میراث امتهاى پیشین و رویدادهاى گذشته آشنا شوند و برایمان و باورهاى آنان افزوده گردد. از جمله: قانون گرایى در سیره معصومان(ع)/ علیرضا انصاریگرچه برخى از مفاهیم و واژهها احتیاج به توضیح ندارد ولیکنگاهى بهرهگیرى از مفاهیم چند پهلو منشا برخى از شبهات مىشودکه توضیح آن ضرورى مىباشد. یکى از این واژهها، واژه «قانونگرایى» است. قانون گرایى، یعنى حفظ و اجراى قوانین به طورعادلانه و رعایتحقوق همه افراد. بر این اساس جامعهاى قانونگرااست که در آن قوانین رعایتشده و همه مردم در برابر اجراىقوانین مساوى بوده و رهبران آن قانون پذیرترین انسانها باشند.ولیکن گاهى بهرهگیرى از واژه «قانون گرایى» مفهوم جامعهمدنى غربى را تداعى مىکند. فقه و صنعت جهانگردى/ علی اکبر کلانتریاهمیت و حرمت احکام اسلام و لزوم حفظ سلامتى و امنیت جامعه اسلامى و جلوگیرى از مفاسد اجتماعى ایجاب مى کند دولت اسلامى در کنار فراهم کردن تسهیلات لازم براى جهانگردان و پذیرایى شایسته و آبرومندانه از آنان، به حرمت نهادن آنان به سنتها و ارزشهاى اسلامى نیز اهتمام ورزد و چنان نباشد که ارزشها و مصالح دینى و فرهنگى مردم فداى منافع اقتصادى گردد و جامعه دچار تشتت و هرج و مرج شود. عقل و تعقل از دیدگاه امام على (ع)/ دکتر رضا برنجکارهنگامى که به مباحث مطرحشده در تاریخ فکر و فلسفه نظر مىکنیم، مىبینیم که عقل افلاطون با عقل ارسطو، عقل متکلمان با عقل عارفان، عقل دکارت با عقل کانت و ... تفاوت مىکند و هر کس معناى خاصى از آن را اراده کرده است . اینجااست که پیچیدگى مسئله خود را نشان مىدهد و معلوم مىشود که تلقى انسانها از چیزى که انسان بودن آنها به آن است، یکسان نیست. لازمه این اختلاف نظر آن نیست که بگوییم هر کس عقل خاصى داردکه متفاوت و متباین با عقل دیگراناست ؛بلکه مىتوان گفت این اختلاف به دلیل اختلاف در تفسیر عقل است. عدم انظلام - ستم نا پذیرى / مصطفی دلشاد تهرانیبه تعبیر پیامبر، اسلام تنها این پیمان ضد ستم و محکمتر کرده است. این جهتگیرى اسلام و سیره نبوى است. «حلف الفضول» حرکتى بود در جهت شکستن «انظلام»، و به قدرى محکم و پا بر جا بود که نسلهاى آینده نیز خود را موظف مىدیدند به آن وفادار باشند و محترمش شمارند؛ چنانکه در دوران فرماندارى ولیدبن عتبة بن أبى سفیان، برادر زاده معاویه که از طرف او والى مدینه بود، حضرت ابا عبدالله الحسین (ع) بر سر مالى با وى اختلاف پیدا کرد و او راه زورگویى را در پیش گرفت؛ البته اوضاع مناسب یک قیام همگانى نبود، لذا حضرت به همین... عدم استرحام و ذلت ناپذیرى/ نویسنده............چه زشت و قبیح است براى مؤمن خواستهاى که وسیله ذلت او شود از همین روست که پیشوایان معصوم به جد سفارش کرداند که از خواستههایى که موجب زبونى و نفى عزت مى شود پرهیز گردد. آنها امر به قطع هرگونه طمع کردهاند تا ریشه ذلت در برابر مخلوق و استرحام در مقابل خلق خشکانده شود. حضرت موسى ابن جعفر (ع) در وصایاى خود به هشام بن حکم فرمود... |
